Kiełb

Kształtem ciała i położeniem pyszczka, zaopatrzonego w dwa miękkie wąsiki, przystosowany do dennego trybu życia. Płetwy ogonowa i wysoka grzbietowa ciemno nakrapiane, po bokach ciała rząd owalnych ciemniejszych plam. Barwa przystosowana do środowiska. Dorasta do dwudziestu kilku centymetrów; rzadko się jednak spotyka aż tak wyrośnięte egzemplarze tego gatunku, bardzo wrażliwego na zanieczyszczenia. Przeciętnie łowi się sztuki niespełna dziesięciocentymetrowe. Żywi się bardzo drobnymi żyjątkami dennymi.
Gdzie:? Przede wszystkim w rzekach, także w spokojniejszych odcinkach strumieni. Pojawiają się tez w wodach stojących, a w kanałach łączących jeziora bywa rybą jedyną. Najbardziej mu odpowiada dno piaszczyste. Maskuje się świetnie w jego fałdach. Podąża w miejsca, gdzie zostaje wzbity osad denny, gdyż ułatwia mu to dostanie się do pożywienia. Łaskoczące trącenia w stopy, odczuwane kiedy się boso stanie w płytkiej wodzie, pochodzą właśnie od kiełbi. kielb
Kiedy: Od wiosny do jesieni.
Na co: Kawałki dżdżownic, drobne białe robaczki, także w połączeniu z ochotką; ciasta, pieczywo.
Jak łowić:? Przepływanka denna, lekka spławikówka. Szczególna metodą łowienia kiełbi jest użycie niedociążonego, leżącego na powierzchni wody spławika ze stosiny pióra. Jego skokowe ruchy wskazują branie; zacina się po drugim, trzecim. Rolę nęcenia może spełnić zwykłe zmącenie wody, np. przez rzucenie garści piasku lub pogrzebanie kijem w dnie.

Źródło zdjęcia: ryby.fishing.pl

Kontakt

Masz pytania? Wątpliwości? Propozycje współpracy? Napisz do nas - odpowiemy.

Sending

© Podbierak.pl, Serwis Wędkarski od 2004 roku.